سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
37
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
زمان ديگر فقير يا متوسط الحال محسوب مىشود چنانچه ممكن است كسى در مكانى باعتبار مقتضيات و امكانات آن موضع فقير محسوب شود در حالى كه بملاحظه مكان ديگر جزء اغنياء و ثروتمندان به حساب ميآيد . قوله : لانّه الشايع فى معناها : ضمير در [ لانّه ] بفرس و در [ معناها ] به دابّه عود مىكند . قوله : و المعتبر منها ما يقع عليها اسمها : ضميرهاى سهگانه مؤنث تمام به دابّه راجعند . قوله : صغيرة كانت او كبيرة : ضمير در [ كانت ] به دابّه راجعست . قوله : برزونا كانت ام عتيقا : بر وزن اسبى را گويند كه از جانب پدر و مادر غير نجيب باشد يعنى والد و والدهاش غير عربى باشند و در فارسى از آن به [ يابو ] ياد مىكنند و عتيق در مقابل آن است . قوله : قاربت قيمته الثوب و العشرة الخ : ضمير در [ قيمته ] به فرس راجع است . قوله : ناسبت قيمته قسيميه ام لا : ضمير در [ قيمته ] به [ قسيميه ] به ثوب راجعست . قوله : و هى المثاقيل الشرعية : ضمير [ هى ] به دنانير راجعست و مقصود از مثقال شرعى 18 نخود است در مقابل مثقال صيرفى كه 24 نخود مىباشد . قوله : معتدّ به عادة : ضمير در [ به ] به خاتم راجعست . قوله : و شبهه : ظاهر عبارت مرحوم مصنف آن است كه